Doris Eddelbüttel
NIEUWSBRIEF FEBRUARI 2006
Doris Eddelbüttel is sinds kort het enige Duitse bestuurslid van de DFLN. Afgelopen
januari bracht ze een bezoek aan Ladakh om een indruk te krijgen van de vorderingen
van de bouw van het klooster in Nyerma. Ook wilde ze wel eens een winter doormaken
in de bittere kou van Ladakh.
Hier is haar verslag:
In Leh werd ik begroet door een Ladakh onder een dik pak sneeuw, meer dan 40
centimeter, hetgeen vrij veel is voor een woestijngebied. De temperatuur was
zo laag als -32° Celsius gedurende de nacht, maar overdag was het te verdragen
als de zon scheen. In september 2005 hebben elf nonnen de eerste vijf nieuwe
kamers betrokken van Chhatnyanling. Elke kamer heeft een houten vloer, licht
gele muren en een gezellige sfeer, met in het midden een kleine kachel.
Er is een beschutte hal voor de kamers waardoor de nonnen toegang hebben tot
de wc's. Ik was blij om de goede kwaliteit van de bouw, en ook om te zien dat
de zeven nonnen die aanwezig waren zo gelukkig waren in hun nieuwe onderkomen.
Ze zijn dankbaar naar alle sponsoren en bidden elke avond voor hen. Tien van
de vrouwen zijn ouder, een non is jonger en helpt hen met alles.
Meneer Ishe, de manager van de bouw, heeft me het complex laten zien. Nog vijf
kamers wachten erop om afgebouwd te worden in het volgende seizoen.
Er zitten al daken op en raamkozijnen, maar nog geen glas, deuren en vloeren.
19.000 stenen liggen erop te wachten dat het warmer wordt, zodat er weer gebouwd
kan worden.
Het plan is om in 2006 een keuken te bouwen, een gemeenschap/school gebouw, een
opslagruimte voor voedsel in de winter en vier badkamers om zodoende voldoende
faciliteiten te bieden aan de twintig nonnen die aan het eind van de zomer in
het klooster zullen wonen.
De Dharma Gaia Trust (Budhist peace fellowship) is begonnen een muur om het complex
te bouwen, om zodoende de toekomstige tuin en boomgaard te beschermen tegen ronddwalende
koeien en ander knagend gedierte. Die muur is bijna klaar.
Voor de spullen die de nonnen in de toekomstige keuken nodig hebben zijn lokale
sponsoren gevonden.
Een deel van mijn missie was, om een beter inzicht te krijgen in het hele project,
en in de kosten die daarmee gepaard gaan in de komende jaren. Het hele complex
zal gaan bestaan uit een onderkomen voor de nonnen, bestaande uit vijfentwintig
kamers, badkamers, een eetzaal, een gompa (tempel), een schoolgebouw dat ook
voor andere doeleinden gebruikt gaat worden, een kantoor en een gastenverblijf.
De kosten voor het hele complex zullen ongeveer € 330.000,00 bedragen. Dat
lijkt veel op het eerste gezicht, maar dit wordt een mooi, duurzaam en groot
klooster met een sterke gemeenschap op deze prachtige plek. De spirit van de
mensen in Nyerma is geduld en doorzettingsvermogen om het op de lange duur klaar
te krijgen. De eerste vijf kamers zijn het bewijs dat het werkt!
De volgende dagen waren gevuld met en hoop cijferwerk met de LNA accountant om
ook de regering toezichthouder tevreden te stellen.
Soms leek een uitgave van 1300 Roepees (€ 25,00) veel geld voor een lunch,
maar dat geld werd besteed aan eten voor ruim 200 dorpelingen die de hele dag
stenen hadden gesjouwd om de fundamenten op te vullen.
Dus het was in feite een 'goedkope' deal, en de steun van de dorpelingen rondom
het klooster met eten, materialen en man/vrouwkracht is echt enorm!
Mr. Ishe beantwoordde alle vragen zodat ik inzicht kreeg in de zaken rondom de
bouw, en we mogen ons gelukkig prijzen met zo'n project manager.
Gedurende mijn verblijf ontdekte ik twee gaten in onze fondsenwerving. Terwijl
wij bezig zijn om in Europa (en Amerika) het woord te verspreiden over de situatie
van de Ladakhse nonnen, komen er vele toeristen naar Ladakh die niet van hun
bestaan weten! Daarom heb ik aan een ontwerp gewerkt voor een folder die we in
gebouwen, restaurants en dergelijk gaan verspreiden om de toeristen te informeren
over de nonnen en om ze eens per week een informatie bijeenkomst aan te bieden
in het LNA gebouw. De presentaties daar zullen worden gegeven door een van Dr.
Palmo's assistentes, die redelijk Engels spreken en begin twintig jaar oud zijn.
Het andere 'gat' zit tussen dat wat de nonnen nodig hebben, (accommodatie, voedsel,
een gemeenschapsruimte) en wat organisaties in Europa willen sponsoren (scholen,
kantoorgebouwen en zo). Het lijkt erop dat we een druk jaar voor de boeg hebben
om geld in te zamelen voor de meer profane kant van het klooster, terwijl we
subsidieaanvragen schrijven voor de educatieve gedeeltes.
Als u zich geïnspireerd voelt om hierbij betrokken te raken:
laat het ons weten!! We hebben uw steun nodig!!
Doris Eddelbüttel
top
2009